Roer je mond (3): Are we Roermond? 2.

Foto: Roermond Nieuws

Blog door Viriginie Michels – Historisch gezien werd een stad gebouwd en ingericht om te voorzien in de behoefte van diens inwoners. Er werd gekeken of er voldoende werkgelegenheid was en of de stad aantrekkelijk genoeg was voor bewoners om er te blijven wonen.

Dit ontzettend belangrijke aspect lijkt het huidige college van de gemeente Roermond uit het oog te zijn verloren. De aanpassingen en veranderingen lijken voornamelijk gericht op het vergroten van het aantrekkelijk maken van Roermond voor het kooptoerisme.

Wensen van de inwoners worden op grote schaal genegeerd. Burgerparticipatie is niet gewenst.

Het college lijkt te zijn vergeten wat de rol van volksvertegenwoordigers precies inhoud. Een voorbeeld. De verbouwingen rondom de Donderbergweg. Een weg waar altijd al te hard werd gereden, is nu nog onoverzichtelijker geworden en daarmee dus gevaarlijker. Mede door het plaatsen van, in mijn ogen, afzichtelijke bloembakken. De betrokken wethouder is er echter van overtuigd dat de notoire hardrijders hun gedrag zullen aanpassen. Het is mij onbekend of de wethouder ooit langer dan 15 minuten in de directe nabijheid van de weg heeft verbleven, want wellicht was het volgende hem dan opgevallen. De hardrijders passen zich niet aan en racen vrolijk verder. Fietsers en voetgangers moeten zo ongeveer hun leven wagen om de weg over te kunnen steken.

Dat het aan een langere en toekomstbestendige visie ontbreekt wordt op diezelfde donderbergweg pijnlijk zichtbaar.

Tuineigenaren worden opgeroepen om de hoeveelheid tegels in hun tuin terug te dringen. Dit voor een betere afwatering, minder belasting van het riool en het tegen gaan van de opstijgende hitte van de betegelde tuintjes. Dit lijkt voor de Donderberg niet te gelden. U raadt het al. De bomen die er stonden hebben niet alleen plaats moeten maken voor bloembakken, maar ook voor tegels…, heel veel tegels. Door het plaatsen van bloembakken wordt er voldaan aan de hoeveelheid groen die er volgens de regels moet zijn. Dat deze bloemen op geen enkele wijze bijdragen aan enige verkoeling is spijtig.

Gelukkig wordt het in ons kikkerlandje niet steeds warmer en houdt deze warmte ook niet langer aan.

Hot days make, mad blood sturring, schreef Shakespeare al in 1600. Wat vrij vertaald zoveel betekent dat warm weer voor ellende zorgt. Dit is onderzocht en een vaststaand feit. Maar, participatie door Shakespeare is al helemaal niet gewenst. WORDT VERVOLGD.

10-12-2020 – Virginie Michiels