Column: De zendmachtiging deel 1 – De rekensom klopt niet

Opinie | Robert Hompe – scheidend secretaris/penningmeester Stichting Cross Media Service Limburg & hoofdredacteur Sjtadsomroop Remunj

De gemeenteraad van Roermond kiest ervoor om zich aan te sluiten bij een toekomstige streekomroep.

Op papier klinkt dat als samenwerking en efficiëntie. In werkelijkheid bestaat die streekomroep nog helemaal niet — en het beschikbare geld is zelfs niet genoeg om een fatsoenlijke lokale omroep te laten draaien.

Roermond ontvangt jaarlijks slechts €47.500 van het Rijk voor lokale publieke media. Dat bedrag moet volstaan voor alles: redactie, techniek, uitzendingen, studio, journalistiek en communicatie. Er komt géén cent bij van de gemeente zelf. Het is enkel het doorgeven van de landelijke bijdrage, zonder lokale aanvulling of ondersteuning.

De gemeenteraad geeft het bedrag alleen door en heeft zich nog nooit serieus hoeven buigen over de lokale omroep. Eens in de vijf jaar komt het onderwerp formeel langs — een procedure, een klap erop, en door.

Hoe het daarna ging, of het überhaupt werkte, dat leek niemand echt te interesseren. Er was immers nauwelijks iets te zien, en wat je niet ziet, mis je ook niet.

Een lokale omroep run je niet met vrijwilligers en goodwill alleen. Zelfs de basisvoorzieningen kosten al een veelvoud van die €47.500. Alleen al huisvesting, apparatuur, energie, verzekering en basisjournalistiek vragen structureel tussen de €45.000 en €55.000 per jaar.

Zonder professionele leiding, technische ondersteuning en continuïteit is dat onhaalbaar. De raad zou zich daar best schuldig over mogen voelen.

Men weet al jaren dat dit bedrag veel te laag is, maar doet alsof het wel goed komt. De keuze om het probleem door te schuiven naar een niet-bestaande streekomroep is bestuurlijke gemakzucht in optima forma. In de praktijk werkt het anders — en dat laten wij zien.

Lees morgen deel 2: “De praktijk – hoe Sjtadsomroop Remunj met nul subsidie een complete omroep bouwde.”