Sjtraotvaeger 2020/9: Sjtadhoes is net ein doevetil!

Weer waerde Remunj opgesjrik door ut vertrek van ein serie topambtenaere. Op zeuk nao gét anges, of zelfsjtandig aan de sjlaag. Geweun gét opmerkinge wohróm det emes weg geit of weg waert gesjtuurd. Doeve en kraaie vlege noew einmaol neet same. Ut is net ein doevetil en de eine waert der baeter van en de angere allein maar sjléchter. As ze topambtenaar bis en hoes en haard in de sjtad höbs wils ze toch dien létste 8 jaor van dien arbeidslaeve op dien plek blieve. Dit ware zien wäörd “Ik heb voor mijzelf de conclusie getrokken dat ik toe ben aan een volgende stap in mijn carrière. Na 8,5 jaar is dat geen makkelijk besluit, want deze stad en organisatie betekenen veel voor mij. Mijn toekomstige opvolger mag zich verheugen op een geweldige werkplek.”

Dees wäörd zégke genóg. Mit de secretaris vertrek ouch ziene eerste luitenant. Zie sjloete aan biej ein lang riej vertrekkers diej al dan neet gedwonge Remunj de rök toe kere.

Angstcultuur, verziekte werksfeer en eine neet te volge besjtuurscultuur zeen de reeje.

Dees oefening ging en geit Remunj hil väöl geldj kóste waat ten kóste geit van veurzieninge.

De zjwarte kraaie blieve op de doevekot zitte en de doeve vertrekke of dörve neet meer op ut honk terök te kómme. Waem haet hiej zien handj euversjpeeld? De tied zal ut lere. De börgeriej moog op de blaore zitte. De vredige doeve make plaats veur kraaie. Waat zei Toon Hermans ins ooit ‘De duif is dood meneer!’.

Toet vaegs,

Dré, uche Sjtraotvaeger.