Kerstboodschap van Deken Wilson Varela "voor mijn vrienden uit Roermond"

Ik maak graag gebruik van deze mogelijkheid die het Roermondse Nieuwssite me geeft om jullie te danken voor de vele berichten voor mijn verjaardag op eerste Kerstdag en om naar jullie een kerstbericht te sturen als mijn vrienden uit Roermond.

In het afgelopen jaar mochten we heel veel gewone dingen niet meer doen en tegelijkertijd was het een jaar waarin we ontdekten dat we meer kunnen dan we dachten, dat we tot veel in staat zijn.

Het was het jaar dat ons dwong om de anderhalve meter afstand te houden en ons tegelijkertijd vaak dichter bij elkaar bracht.

Het jaar waarin we werden gedwongen om elkaar niet aan te raken en tegelijkertijd raakte het ons allemaal, zoals de Paus zo treffend zei in zijn toespraak in maart vanuit een lege Sint Pietersplein.

We mochten niet langer fysiek bij elkaar komen maar we kwamen massaal bij elkaar via sociale media en allerlei nieuwe wegen die we ontdekten om toch bij elkaar te zijn.

We mochten niet meer op het werk komen, waar we af en toe last hadden van een vervelende collega, of bij familie op de verjaardagen waar we af en toe ook tegenop zagen vanwege die ene lastige familielid die we niet altijd graag wilde zien; en toch! Wat hebben we elkaar gemist! Zelfs die zogenaamde lastige collega of familie.

Op een gegeven moment mochten we niet eens meer naar de kerk komen om bij God en elkaar troost te zoeken, zelfs met Pasen niet, dat was ongekend, maar God was tegelijkertijd dichter bij ons dan ooit en kwam in onze huiskamers door livestreams en allerlei nieuwe vormen van gebed die we thuis ontdekten om deze bijzondere tijd te overwinnen.

Beste vrienden, Het Kerstfeest is ook een paradox:

God werd mens om dichter bij ons te zijn: Immanuel-God met ons, maar er was geen plek voor Hem in de Herberg. Er was geen plek voor hem bij de mensen in Bethlehem. En hoe vaak heeft Hij misschien ook bij ons voor een gesloten deur gestaan.

We hadden vaak ook geen tijd voor Hem in onze overvolle agenda’s en overhaaste levens. Misschien was dat een van de meest bijzondere ervaringen van het afgelopen jaar: We hadden ineens te veel tijd! We brachten ineens te veel tijd samen met de kinderen die niet naar school mochten en de echtgenoten die niet naar het werk hoefden te gaan. We werden uitgedaagd om ons opnieuw uit te vinden in de stilte van onze lege agenda’s.

In deze stilte van de Stille Heilige Nacht vierden we dit jaar het Kerstfeest. Paradoxaal genoeg leek ons Kerstfeest dit jaar veel op het allereerste Kerstfeest dat ook in stilte en eenvoud werd gevierd.

Over paradoxen gesproken: Hebt u ooit een verjaardagsfeest meegemaakt waar de jarige niet welkom was? En toch vieren we vaak Kerst zonder Jezus, de Jarige, zonder God zelf binnen te laten in ons leven.

Ik wens iedereen dat wij Jezus binnenlaten in ons leven, gezinnen en families, op ons werk, bij onze hobby’s, thuis en op straat. Dat Hij weer een rol mag spelen in ons leven en dat wij Hem de kans gunnen om ons te laten zien en ervaren dat Hij ons leven alleen maar mooier en rijker wilt maken.

Moge Christus in ons leven komen en ons laten voelen en ervaren dat God van ons houdt zoals we zijn en ons nooit in de steek laat, dat wij niet alleen zijn en dat ons leven geborgen en veilig is in Gods liefde. Amen

Ten slotte citeer ik graag onze bisschop: „Kerstmis 2020 zal anders zijn dan we gewend waren, maar waar we ons ook bevinden en hoe de omstandigheden ook zullen zijn: met Kerstmis mogen we vieren dat God geen afstand houdt, maar naar ons toegekomen is en juist op moeilijke momenten ons heel nabij wil zijn. Hij wil elk jaar opnieuw in ons hart geboren worden. Ook in 2020. Daarom wens ik u ondank alle maatregelen die er gelden toch van ganser hart een Zalig Kerstfeest toe.”

Oud-pastoor van Roermond-Oost

Deken Wilson Varela