Hoe kan het dat anno 2025 nog steeds één op de drie werkende vrouwen hun hormoongerelateerde klachten verzwijgt? Terwijl 3,2 miljoen vrouwen aangeven regelmatig te worstelen met klachten rond menstruatie, zwangerschap of overgang, durft een groot deel dit niet te benoemen. Uit angst om als zwak gezien te worden, een promotie mis te lopen of simpelweg omdat er weinig begrip is.
De recente cijfers van CBS en TNO zijn confronterend. Maar liefst 67 procent van de vrouwen werkt door terwijl ze ziek zijn, vaak ten koste van hun productiviteit. Toch wordt er nauwelijks over gesproken met leidinggevenden of bedrijfsartsen. Het gesprek blijft steken bij collega’s, of wordt helemaal niet gevoerd. Het gevolg? Onzichtbaar ongemak dat niet alleen vrouwen raakt, maar ook de organisaties waar ze werken.
De vraag dringt zich op wie hiervoor verantwoordelijk is. Moeten werkgevers en leidinggevenden actiever ruimte scheppen voor dit gesprek? Of ligt de sleutel bij vrouwen zelf, die ondanks taboes en risico’s hun klachten bespreekbaar moeten maken?
Feit is dat dit onderwerp niet langer onder de radar kan blijven. Zolang hormoongerelateerde klachten een zwijgcultuur oproepen, verliezen zowel vrouwen als de werkvloer.