Straks is het weer zover: het halfjaarlijkse ritueel waarin we allemaal vrolijk een uurtje terug de tijd in gaan om ons voor te bereiden op de wintertijd. En terwijl ik daar sta, klaar om mijn klok van 3 uur ’s nachts terug naar 2 uur te draaien, vraag ik me af: waarom doen we dit eigenlijk nog?
Want laten we eerlijk zijn: wie wordt er nu écht gelukkig van die tijdsverandering? Mensen? Nee, die lopen nog dagen met een ‘jetlag’ van hier tot Tokio. Dieren? Die raken compleet van de leg, denken dat hun voerbak kapot is of dat hun baas opeens een vreemde nieuwe levensstijl heeft aangenomen. En als je jonge kinderen hebt, tja, dan is het feest helemaal compleet. Die hebben geen boodschap aan ‘uurtje extra’, die willen gewoon om 5 uur ‘s ochtends ontbijt.
De oorsprong van dit alles ligt in een heel nobel idee: energie besparen. Maar toen was het de negentiende eeuw en hadden we geen smartphones, computers, vaatwassers, en huishoudens die 24/7 op licht stonden. Vandaag de dag lijkt het voordeel van dat ene uurtje besparen eerder iets voor nostalgische geschiedenisliefhebbers.
En wat doen wij dan? We negeren alle protesten, studies en alarmerende rapporten, en zetten als plichtsgetrouwe burgers de klok gewoon braaf een uur terug. Want ach, het is traditie... Toch? Net als klompendansen en de jaarlijkse discussie over Zwarte Piet hoort de tijd verzetten inmiddels bij de Nederlandse folklore.
En het mooiste is: als je die ene klok dan hebt verzet, moet je er eigenlijk de komende dagen nóg veel meer verzetten. Want wie denkt nou nog aan de ovenklok of die oude radio in de logeerkamer? Resultaat: het hele huis tikt op verschillende tijden. Gezellig voor als je afspraken probeert na te komen. Aan de andere kant, als je de komende dagen een kwartier te laat bent, kan niemand je dat kwalijk nemen. Je klok staat immers gewoon nog in de zomertijd.
Dus, zullen we volgende keer gewoon allemaal collectief de klok laten voor wat-ie is? Of we het nu eeuwige zomer- of wintertijd noemen, het maakt me niets uit. Ik zeg gewoon 'Stoppen met dat gedoe', voor mijn ochtendhumeur en die van miljoenen anderen.